Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2008

ΤΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ...



Κοντεύει ήδη 1 χρόνος που δάση, περιουσίες, ζώα, ΑΝΘΡΩΠΟΙ χάθηκαν στις φωτιές του περσινού καλοκαιριού και φυσικά, όπως συνήθως γίνεται στην Ελλάδα, τα πάντα ξεχάστηκαν: δεν εννοώ τις ψεύτικες υποσχέσεις που ο "Νέρων" έδωσε τότε εκμαυλίζοντας συνειδήσεις και υφαρπάζοντας ψήφους (τί τις ήθελε, αφού δεν γουστάρει, βαριέται να κυβερνήσει...), αυτά ήταν γνωστές πολιτικάντικες παρόλες...


Εννοώ όλους τους υπόλοιπους και ειδικά τα ευαίσθητα (;), προοδευτικά (;), σοσιαλιστικά (;) κόμματα της αντιπολίτευσης ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ που κλαυθμήριζαν μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής... Ειδικά για την Ηλεία, προεκλογική περίοδος γαρ, τα μεγαλόπνοα σχέδια ανασυγκρότησης και οι υποσχέσεις "δεν θα σας ξεχάσουμε" έδιναν και έπαιρναν...


Και καλά, δεν έγιναν κυβέρνηση, άρα δεν έχουν το άγχος να κάνουν πράξη όσα υποσχέθηκαν τότε, πού είναι όμως "το στίγμα" τους ότι νοιάζονται για τους δύστυχους ανθρώπους που από τη μια στιγμή στην άλλη κατάντησαν επαίτες; Γιατί η συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ να μην γινόταν στην Εύβοια; Γιατί η περίφημη σύνοδος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς έγινε στο χλιδάτο Λαγονήσι και όχι στην Αρχαία Ολυμπία;



Πού είναι οι μαζικές εξορμήσεις κομματικών στελεχών, βουλευτών, των Παπανδρέων, Τσιπρέων και δεν συμμαζεύεται στις περιοχές αυτές; Πού διάολο είναι οι κομματικές εγκύκλιοι που θα παρότρυναν όλα αυτά τα κομματικά ασκέρια/βουλευταράδες να περάσουν έστω λίγες μέρες από τις (μακράς διάρκειας) διακοπές τους στα ταπεινά ξενοδοχεία, πανσιόν της Ηλείας ή της Εύβοιας, να αφήσουν ένα μικρό ποσοστό της βουλευτικής τους αποζημίωσης εκεί, στα ταβερνάκια της Ζαχάρως, στο ταπεινό καφενεδάκι στη Μάκιστο, να δείξουν, γαμώτο, οτι ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΞΕΧΑΣΑΝ;;;


Τί ρωτάω όμως και εγώ ο μαλάκας...

Πώς είναι δυνατόν να περιμένω τέτοιες ευαισθησίες από υποκριτικά παχύδερμα, δήθεν σοσιαλιστές που όλη η φροντίδα τους εξαντλείται στις "διαδικασίες", τους "συσχετισμούς", τα "όργανα" για να διατηρήσουν τις κομματικές θεσάρες όπου βολεύουν τα τροφαντά οπίσθιά τους;


Τί προσδοκίες να έχω από σοσιαλιστές (;) με τα μεγαλοπρεπή εξοχικά, τις πισίνες, που κουνάνε το δάκτυλο του "καθοδηγητή" σε εμάς τους αφελείς (;) αλλά, όταν έλθει η ώρα των μικρών, αυτονόητων, ταπεινών πράξεων ευαισθησίας, "στρίβουν δια του αρραβώνος";;



Και μην ακούσω ότι έχουν γίνει πολλές τέτοιου είδους εξορμήσεις αλλά, να, από ταπεινοφροσύνη δεν το διατυμπανίζουν γιατί διαολίζομαι: τα κόμματα δεν εμφορούνται από το πνεύμα του Θεανθρώπου ("μη γνώτω η αριστερά σου τι ποιεί η δεξιά σου"), θα το διαλαλούσαν αν το είχαν κάνει μπας και τσιμπήσουν κάποια ψηφαλάκια...



Απομένουμε λοιπόν όλοι εμείς οι απλοί, ταπεινοί, "αφελείς" Έλληνες να πράξουμε το "κατά συνείδησιν πρέπον" στο μέτρο των δυνάμεών μας για να δείξουμε στους εκλιπαρούντες ένα χαμόγελο συνανθρώπους μας ότι ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥΣ!


Κυριακή, 13 Ιουλίου 2008

"ΕΔΩ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΙΓΕΤΑΙ"...



Δεν εξηγείται αλλιώς, μας "δουλεύουν":΅



Σαν "φίλος" παίρνω διάφορα mail από το ΠΑΣΟΚ που, υποθέτω, αντικατοπτρίζουν τα θέματα που απασχολούν τους "φωστήρες" που εσχάτως το διαφεντεύουν... Το τελευταίο "πόνημά" τους είναι αναδημοσίευση από το Re-public θεμάτων όπως ο Μπάρακ Ομπάμα, η γραφιστική και η φιλελεύθερη δημοκρατική διαδικασία ή το "εμείς" στην καινοτομία της εποχής μας ή ο καθημερινός χαρακτήρας του σχεδιασμού με την έννοια ενός νέου κοινωνικού κεφαλαίου κλπ. που, όπως όλοι μας καταλαβαίνουμε, έχουν ξεχωριστή σημασία για ένα κόμμα που "καταφέρνει" να χάνει από τους σημερινούς κυβερνώντες...



Σου λένε, φαίνεται, οι ΠΑΣΟΚοι: "Αν δεν λύσουμε βασικά θέματα, όπως τα παραπάνω, πώς θα προχωρήσουμε να πείσουμε την κοινωνία; Πολιτική χωρίς "στυλ" δεν γίνεται"...


Το ότι για να πείσεις την ελληνική κοινωνία χρειάζεται εκτός από ικανό ηγέτη (αυτό πια...) και το ανάλογο πρόγραμμα που θα αναλύει τα βασικά θέματα που την απασχολούν, φαίνεται είναι ψιλά γράμματα εκεί στα "κεντρικά": πιστεύουν ότι "από design άρξασθε" και τα άλλα θα έλθουν!



Ναι, μας "δουλεύουν": δεν είναι δυνατόν ένα κόμμα με τέτοια στελέχη και τέτοια εμπειρία να μην καταλαβαίνει τί "επικοινωνεί" στους έρμους τους φίλους και τα κομματικά στελέχη του,ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!



Και ο Κωστάκης αλωνίζει...



ΜΑΣ Δ-Ο-Υ-Λ-Ε-Υ-Ο-Υ-Ν...



Κυριακή, 6 Ιουλίου 2008

Η ΙΩΑΝΝΑ, Η ΑΛΕΞΙΑΝΝΑ

Άκουσον, άκουσον:

Πρώτη των πρώτων στις πανελλαδικές με 19 χιλιάδες τόσα μόρια η Ιωάννα, απόφοιτος δημόσιου σχολείου, πέτυχε αυτή την αξιοζήλευτη επίδοση ΧΩΡΙΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ!

Και ενώ μπορεί να μπει σε οποιαδήποτε σχολή, αυτή "η χαζή" δηλώνει "κολλημένη" με την Φιλολογία με όνειρο να διδάξει ελληνικά σε δημόσιο σχολείο όταν αποφοιτήσει!!!

Λέει στα ΝΕΑ: "Ακόμα και 1-2 παιδιά να οδηγήσω στην πραγματική γνώση, θα είμαι ευτυχής"...

Πριν 3 χρόνια μια άλλη απόφοιτος, ιδιωτικού εκπαιδευτηρίου όμως (από τα "καλά"), η Αλεξιάννα, πέτυχε παρόμοιο "νούμερο" και αυτή ΧΩΡΙΣ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ. Κατά σύμπτωση και αυτή "ερωτεύτηκε" την Γλωσσολογία και ήδη διαπρέπει στο Καποδιστριακό... Αν μη τί άλλο, οι σημερινές επιδόσεις της δείχνουν ότι οι γνώσεις που πήρε στο σχολείο επαρκούν, με σωστό διάβασμα, για υψηλές επιδόσεις στο πανεπιστήμιο.

ΑΡΑ;

Δεν είναι για πέταμα το ελληνικό σχολείο όπως θέλουν να μας πείσουν (και το έχουν καταφέρει) διάφοροι φωστήρες των ΜΜΕ και οι "ξερόλες" που αφθονούν στην ελληνική κοινωνία.

Τα σχολεία μας μπορούν να δώσουν αυτό που χρειάζεται ο επιμελής μαθητής για να αποδώσει τα μέγιστα, απλά εμείς, οι υπερφίαλοι γονείς, απαξιώνουμε το δημόσιο σχολείο, όπως κάνουμε για οτιδήποτε δεν το πληρώνουμε... Εξοντώνουμε τα παιδιά μας στα φροντιστήρια (ακόμα και αν φοιτούν σε καλά σχολεία των βόρειων προαστίων...) ευελπιστώντας οι κουμπούρες του 10 να πετύχουν στην Ιατρική...

Συν τοις άλλοις, δεν αφήνουμε τα "βλαστάρια" μας να ακολουθήσουν το δρόμο τους αλλά τα μπουκώνουμε με "όνειρα" κοινωνικής καταξίωσης ("έλα μωρέ, καθηγητάκος θα γίνεις με τέτοιους βαθμούς;"...) και χρήματος μέχρι αυτά να πουν το πολυπόθητο "ναι" και να συμπληρώσουν το μηχανογραφικό με τις σχολές της προτίμησής ΜΑΣ...

Νά όμως που υπάρχουν και οι εξαιρέσεις...

Μια χαρά λοιπόν κάνουν τη δουλειά τους τα σχολεία μας, αρκεί όλοι μας, γονείς και μαθητές, να ξέρουμε μέχρι πού φτάνει το πάπλωμά μας και να μην επιδιώκουμε "μεταξωτά βρακιά"...