GASTARBEITER

Είδα πρόσφατα μια πολύ ενδιαφέρουσα φωτογραφική έκθεση με θέμα την μετανάστευση Ελλήνων στην Αμερική στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.

Βλέμματα, δάκρυα, κινήσεις, αισθήσεις προσμονής για το νέο που δεν ήξεραν και πίκρας για το φευγιό από τη μίζερη τότε πατρίδα μου θύμισαν αντίστοιχες ματιές των απόκληρων που κατακλύζουν πλέον τις πόλεις μας και που, χορτασμένοι πλέον εμείς, τους βλέπουμε σαν δούλους που πρέπει να μας ευγνωμονούν (και το κάνουν) που τους δώσαμε ένα κομμάτι ψωμί (και τους το βγάζουμε ξινό...).

Αλήθεια, έχουμε αναρωτηθεί τί κίνητρο κάνει αυτούς τους απελπισμένους να εγκαταλείπουν χώρα, οικογένεια, συνήθειες και να έρχονται σε μια χώρα που τους είναι τελείως ξένη; Τί τους σπρώχνει να έρχονται κατά κύματα παρόλο που, φαντάζομαι, θα μαθαίνουν πώς γενικά τους αντιμετωπίζουμε;

Μα ποιο άλλο κίνητρο, διάολε, από το χορτασμένο στομάχι αλλά και το αεράκι ελευθερίας (που πιστεύουν ότι θα βρουν εδώ στην κοιτίδα της...) μπορεί να τους σπρώξει στην περιπέτεια των δουλέμπορων, του παρολίγον πνιγμού στο δρόμο για εδώ, της απίστευτης εκμετάλλευσης από μαφιόζικα κυκλώματα και, στην καλύτερη περίπτωση, της ηγεμονικής συμπεριφοράς των εγχώριων "μαντάμ Σουσού" που το είδανε κυρίες του καλού κόσμου και θαμώνες του Golden Hall (προσπαθώντας να ξεπεράσουν το σύνδρομο της φασολάδας που χρόνια πριν περιδρόμιαζαν);

Γιατί εμείς, "έθνος ανάδελφον", ανεμοδαρμένο σε Ατλαντικούς/Ειρηνικούς, στοιβαγμένο για μήνες σε "σαρδελλοκάραβα", διψασμένο για μια καλύτερη ζωή, ξεχάσαμε τί πέρασε η "θεία από το Σικάγο" και πόσες κατουρημένες ποδιές έπλυνε/φίλησε μέχρι να έλθει, γριά πια, να επιδείξει τον πλούτο της στην Ψωροκώσταινα, πόσα βουνά πιάτα έπλυναν στο Μανχάτταν και πόσους τόνους κάρβουνο ξεθάψανε οι παππούδες/πατεράδες μας στο Ρουρ και γίναμε αφεντικά που, σε στυλ Γεωργιάδηδων, ωρυόμαστε για την καθαρότητα της "πατρίδας"... Και διανθίζουμε τους "δεκάρικούς" μας με τσιτάτα Αριστοτέληδων, Σοφοκλέων για να περηφανευτούμε την απευθείας καταγωγή μας από το θείο γένος των αρχαίων και να υπερασπιστούμε (από το DaCapo μας) την καθαρότητα και υπεροχή της φυλής: "πας μη Έλλην βάρβαρος", έτσι δεν είναι;

Ας κοιταχτούμε στον καθρέφτη...

ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ Ο ΚΟΣΜΟΣ, ΑΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΛΑΔΕΣ "ΣΩΘΗΚΕ"...

Βγαίνει όλη η κακία.

Διαβάστε τί γράφει η Ψυχαροφυλλάδα:

"Ας μένουν τα παχιά λόγια
Βασίλης Χιώτης Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009

Από την ημέρα που ανέλαβε το ΠαΣοΚ τη διακυβέρνηση της χώρας, κινείται με δύο διαφορετικά πρόσωπα. Με τις επιλογές των πρώτων ημερών έδειξε το καλό του πρόσωπο καθώς υπήρξαν αμέσως πρωτοβουλίες που δίσταζε να αναλάβει επί χρόνια ο κ. Κ. Καραμανλής (προπέτασμα καπνού για τα παρακάτω...).

Υπάρχουν όμως και στιγμές που δείχνει τον κακό του εαυτό, όταν επιμένει και σε κάποιες κινήσεις εντυπωσιασμού, που αποκαλύπτουν μια παλαιοκομματική νοοτροπία και μια διάθεση εντυπωσιασμού που κάποια στιγμή θα την πληρώσει ακριβά (προειδοποίηση...).

Χρειάστηκαν δεκαπέντε ημέρες για να ομολογήσουν οι υπουργοί πως δεν μπορεί να αλλάξει μια σύμβαση που φέρει τη σφραγίδα της Βουλής (ποιος είπε ότι μια σύμβαση δεν μπορεί να βελτιωθεί; Εντέχνως παραπλανά υπονοώντας ότι το ΠΑΣΟΚ θα ΚΑΤΑΡΓΟΥΣΕ τη σύμβαση!).

Τα προεκλογικά παχιά λόγια ορισμένων συνδικαλιστών και υποψηφίων βουλευτών στον Πειραιά παραλίγο να στοιχίσουν ακριβά σε μια κυβέρνηση που ξεκινά δυναμικά....

Καλή η κίνηση της αντικατάστασης κρατικών αυτοκινήτων με υβριδικά, αλλά δεν είναι δυνατόν να υποστηρίζεται στα σοβαρά πως και ο Πρωθυπουργός θα κυκλοφορεί με ένα αυτοκίνητο 1.600 κυβικών. Για λόγους ασφαλείας και μόνο, ο Πρωθυπουργός θα πρέπει να μετακινείται με ειδικούς όρους και θα πρέπει να μείνει έξω από τις διακηρύξεις λιτότητας(Νισάφι πια: τόσο καιρό ενοχλούμασταν για τις λιμουζίνες και θαυμάζαμε τους Σκανδιναβούς πρωθυπουργούς για την απλότητά τους, τώρα "κόπτεται" ο Χιώτης για την ανάγκη ασφάλειας του πρωθυπουργού...).

Πώς ακριβώς θα αλλάξει ο εκλογικός νόμος ως το 2013 όταν οι κυβερνητικές προτάσεις και στα όρια της αντισυνταγματικότητας κινούνται και είναι αδύνατον να συγκεντρώσουν πλειοψηφία δύο τρίτων στη Βουλή; (Μπα; Αντισυνταγματικός ο νόμος; Και γιατί δεν μπορεί να ψηφιστεί από τη ΝΔ; η γερμανοτραφής Ντορούλα έχει δηλώσει ότι της αρέσει...)

Τώρα λοιπόν που ολοκληρώθηκαν και οι προγραμματικές δηλώσεις και πέρασε η ευφορία της εκλογικής νίκης, καλό θα είναι να εστιάσει η κυβέρνηση την προσοχή της σε αυτά που πρέπει να γίνουν και να εγκαταλείψει εκείνα που απλώς εντυπωσιάζουν όταν ακούγονται, αλλά δεν γίνονται.

Και το ΕΠΙΣΤΕΓΑΣΜΑ της κακίας του ΒΗΜΑΤΟΣ:

Γιατί ήδη έχουν περάσει οι πρώτες δεκαπέντε από τις εκατό πρώτες ημέρες και ο απολογισμός είναι πλούσιος σε υποσχέσεις αλλά φτωχός σε πεπραγμένα..."

Τόση κακία, τόση μιζέρια, τόσες εμμονές, τόση μεμψιμοιρία: Πέρασαν ήδη 15 μέρες "φτώχειας σε έργα" λέει αυτός που επί 5 χρόνια λιβάνιζε τον άπραγο...

ΑΜΑΝ ΠΙΑ!!!

IT'S ALL OVER NOW (Rolling Stones φυσικά...)

Νίκο είχες δίκιο...

Λυπάμαι

• Που το 2007, μετά την ήττα, επέμενα ότι ο Παπανδρέου, εφόσον δεν έπεισε τον κόσμο για τις πολιτικές και τις προθέσεις του, έπρεπε να παραιτηθεί και να μην διεκδικήσει πάλι την προεδρία του ΠΑΣΟΚ αποτρέποντας τον διαφαινόμενο διχασμό του κόμματος
• Που πίστεψα ότι το μπλαμπλα του Βενιζέλου θα ήταν το καλύτερο φάρμακο απέναντι στον επικοινωνιακό "καταλληλότερο" (άντε γεια και να μας γράφεις...)
• Που, απογοητευμένος από το αποτέλεσμα του 2007 και των εσωκομματικών εκλογών, κόντεψα να ρίξω μαύρη πέτρα στην πολιτική και τη δύναμή της που τότε φαινόταν έτοιμη να υποταχτεί στο "φαίνεσθαι", το life style και την επικοινωνιακή ικανότητα του μόνου "άξιου" πολιτικού της ΝΔ εκείνη την εποχή, του Ρουσόπουλου
• Που έχασα την ελπίδα μου ότι ο Έλληνας θα καταλάβει τί εστί καινοτομία, νεωτερικότητα, αταλάντευτη πίστη σε πολιτικές και ιδέες και ότι κάποτε θα δει το φως το αληθινό (άργησε όμως ο μπαγάσας)

Και να που ο τότε Γιωργάκης, ο λοιδωρούμενος από Ντερμπεντέρηδες και σουβλακο-Καραμανλήδες, και νυν ΓΙΩΡΓΑΡΟΣ, αποδεικνύει με τις πρώτες κινήσεις του πόσο ροκ, πόσο μπροστά, πόσο συνεπής με αυτά που λέει είναι: διαφάνεια και αξιοκρατία μέσω διαδικτύου για την πλήρωση διοικητικών θέσεων (3 χιλιάδες ήδη υπέβαλαν αιτήσεις!!), μικρό υπουργικό σχήμα, "ροκιές" στην επιλογή υπουργών, απλές συμβολικές κινήσεις (παρουσία του συνηγόρου του πολίτη στο υπουργικό συμβούλιο), κινητικότητα παντού και, last but not least, ΣΕΜΝΟΤΗΤΑ/ΤΑΠΕΙΝΟΤΗΤΑ (αμάν πια!).

Πρώτες κινήσεις με περισσότερο συμβολικό αλλά και ουσίας χαρακτήρα. Γιατί τί άλλο από "ουσία" είναι η επιλογή μέσω βιογραφικών των γενικών γραμματέων υπουργείων, για θέσεις δηλαδή κατ'εξοχήν πολιτικές που διαχρονικά καταλαμβάνονταν από ένθεν κακείθεν κομματόσκυλα; Τί άλλο από ουσία είναι να ξέρεις ότι ο Συνήγορός σου αναγορεύεται σε ισότιμο συνομιλητή της κυβέρνησης δημιουργώντας μας την αίσθηση ότι τα παράπονά μας για αυθαιρεσίες της διοίκησης θα εισακουστούν;

Ήταν μπροστά και συνεχίζει να είναι ο άνθρωπος...

Και τώρα οι τότε αφ'υψηλού και είρωνες και τώρα καραβοτσακισμένοι ΝΔκράτες ετοιμάζονται να αντιγράψουν το μοντέλο της απευθείας εκλογής προέδρου τους από τη βάση!! Θυμάστε που τότε διέδιδαν ότι θα πάνε μαζικά να ψηφίσουν Γιώργο γιατί με αυτόν αρχηγό στο ΠΑΣΟΚ θα έμεναν 3-4 τετραετίες στην εξουσία;

Πώς τό'χε πει ο Σιούφας στη Βουλή;

Δη (έτσι ακριβώς!) πάρτι ιτς (έτσι ακριβώς!) όβερ...

ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΤΣΙ βλάχε μου!!

ΟΛΑ ΚΑΛΑ!

Μάθαμε πολλά σε αυτές τις εκλογές:

1. Η δύναμη των επικοινωνιολόγων και λοιπών παρατρεχάμενων δημοσκόπων, εκλογολόγων και δεν συμμαζεύεται είναι τελικά περιορισμένη αν, όπως και έγινε, ο λαός βάλει το κεφάλι του να σκεφτεί και να κρίνει. Όλοι "έπαιζαν" με 5άρια-6άρια ενώ οι "ξύπνιοι" Πακοαντώναροι απαγόρευσαν τη δημοσίευση των δημοσκοπήσεων στο τελευταίο 15μερο έντρομοι μπροστά στην (υποτιθέμενη τελικά) δύναμή τους να επηρεάσουν το "πόπολο" (έτσι μας βλέπουν πάντα οι δεξιοί..). Οπότε σου λέει ο άλλος, "έτσι πιστεύετε ρε μαλάκες, ότι με βάση τις δημοσκοπήσεις ψηφίζουμε; φάτε λοιπόν τη 10 άρα (για να είμαστε σίγουροι ότι δεν κινδυνεύει η αυτοδυναμία) και σκάστε"... Πολύ μου άρεσε λοιπόν που ο Μαύρος (ο κυβερνητικός δημοσκόπος με το περισπούδαστο ύφος) έτρεξε ΕΝΤΡΟΜΟΣ στον Πολίτη, παρουσιαστή της ΝΕΤ, δείχνοντας την απρόσμενη 10άρα! Ελπίζω να έχουμε πλέον απαλλαχτεί από αυτό τον ορυμαγδό των δημοσκοπικών ερευνών, πετάνε τα λεφτά τους όσοι τους χρυσώνουν!


2. Αν έχεις τσαγανό, σχέδιο, χαρακτήρα, θα σε επιβραβεύσει ο λαός παρά τη λυσσαλέα επίθεση των ΜΜΕ. Και τί δεν άκουσε ο Παπανδρέου όλα αυτά τα χρόνια... Και όμως, είρωνες, πολέμιοι, υβριστές έσκυψαν το κεφάλι μπροστά στη θέληση του λαού που "έφτυσε" τον ρήτορα, τον επικοινωνιακό, και στράφηκε σε αυτόν που του δημιούργησε ελπίδα...


3. Θριάμβευσε η δύναμη του σταυρού μας, του μοναδικού όπλου που έχουμε να στέλνουμε σπίτι τους τους άχρηστους και να επιβραβεύουμε τους άξιους. Και τί δεν έχουμε ακούσει, ότι ο σταυρός είναι η αιτία της συναλλαγής του υποψήφιου με "μαύρους" χρηματοδότες, ότι έτσι εκμαυλίζονται συνειδήσεις, ότι το αυγό του Κολόμβου είναι να τον καταργήσουμε κλπ. Και όμως "πουλέν" όπως ο Αλογοσκούφης, ο Ζαγορίτης, η Φεβρωνία Πατριανάκου, ο "θείος" και άλλοι με χρήμα, επιρροή, "όνομα" έμειναν απέξω! Άρα; Γιατί να καταργήσουμε το ΜΟΝΑΔΙΚΟ μας πλεονέκτημα της άμεσης δημοκρατίας για το οποίο μας ζηλεύουν άλλοι ευρωπαϊκοί λαοί; Ας το φυλάξουμε λοιπόν σαν κόρη οφθαλμού!

Τί φοβάμαι:

Την μανία "νεωτερικότητας" του Γιώργου, την εμμονή να κυνηγάει το καινούργιο πάση θυσία (καλή ώρα το πείραμα με την Καραχασάν), που μπορεί να παραβλέψει κινδύνους και να αδικήσει ανθρώπους. Μπορεί έτσι να φάει φάπες εκεί που δεν το περιμένει... Αλλά επιτέλους, ΑΣ ΡΙΣΚΑΡΟΥΜΕ λιγάκι, αρκετά καθήσαμε στ'αυγά μας! Ας κυβερνηθούμε από κάποιον που θέλει να ΚΑΝΕΙ και όχι να ΜΙΛΑΕΙ!

Και αρκετά ασχοληθήκαμε με την επικοινωνία, τα φρου-φρου, τη ρητορεία, τις μαγκιές. Από τώρα θά'χουμε να συζητάμε για πολιτικές, προγράμματα, πολιτικούς, θα ξαναγυρίσουμε σ'αυτό που, από την αρχαιότητα, είναι το στοιχείο μας ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ!!!

ΕΛΛΑΔΑ - ΓΕΡΜΑΝΙΑ: 1(ΣΙΓΟΥΡΑ) - 0 (ΣΙΓΟΥΡΑ)

Κοίτα από τί γλυτώνουμε:

Οι Γερμανοί Σοσιαλδημοκράτες "τσίμπησαν" προ 4ετίας στις σειρήνες του μεγάλου συνασπισμού και συγκυβέρνησαν με τους Χριστιανοδημοκράτες κατά γενική ομολογία όχι άσχημα. Αποτέλεσμα: καταβαραθρώθηκαν στις χτεσινές εκλογές, έχασαν το 30% της εκλογικής τους δύναμης (σε σύγκριση με το 2005) ειδικώτερα στις παραγωγικές ηλικίες προς όφελος των μικρότερων κομμάτων (Φιλελεύθεροι, Αριστεροί, Πράσινοι)!

Σύμφωνα με τους αναλυτές, σε συγκυβερνήσεις τέτοιου είδους (2 μεγάλα κόμματα), ο προοδευτικός εταίρος (στην συγκεκριμένη περίπτωση οι Σοσιαλδημοκράτες) είναι πάντα ο μεγάλος χαμένος, ιδιαίτερα, όπως και συνέβη, αν, για λόγους σταθερότητας της κυβέρνησης, βάλει συντηρητικό "νερό" στο κρασί του, ενώ το πρώτο κόμμα έχει συνήθως λιγώτερες απώλειες λόγω δημοσιότητας/προβολής του πρωθυπουργού/καγκελάριου που "πουλάει" εύκολα τις διεθνείς σχέσεις του κλπ. Έτσι η άχρωμη Μέρκελ, που μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν ήξερε καλά-καλά αγγλικά, εξελίχτηκε στο δυνατό χαρτί των Χριστιανοδημοκρατών και τους κράτησε σε αξιοπρεπή ποσοστά.

Το μεγάλο κόλπο είναι η μεγάλη άνοδος των "μικρών", κάποιοι από τους οποίους πριν από χρόνια αγωνίζονταν να μπουν στην ομοσπονδιακή βουλή: διψήφια ποσοστά για όλους!

Κάτι τέτοιο λοιπόν είχαν στο μυαλό τους Ντερμπεντέρηδες και λοιποί που, συνεπικουρούμενοι από "φωτισμένα" μυαλά της Δεξιάς, μιλούσαν για συγκυβέρνηση ΝΔ/ΠΑΣΟΚ δήθεν για να αντιμετωπίσουν τα μεγάλα προβλήματα από κοινού: σου λέει, "θα κυβερνήσουν 4 χρόνια και μετά, όταν θα έχουν ανδρωθεί εκλογικά ΣΥΡΙΖΑ, Οικολόγοι κλπ. (αφού θα είναι η μοναδική αντιπολιτευτική φωνή στη βουλή και την κοινωνία), οι 2 μεγάλοι θα έχουν αποχαιρετίσει 38άρια και σαραντάρια". Έτσι θα πετύχαιναν το σκοπό τους, τις αδύναμες κυβερνήσεις συνεργασίας ή, ακόμα καλύτερα, τις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις.

Έλα όμως που τους χαλάσαμε τη σούπα... Τη σούπα την είχε φτιάξει ο Ρουσόπουλος με τα παπαγαλάκια του συνεπικουρούμενος από τους γκαλοπατζήδες: καταλληλότερος μακράν ο Καραμανλής, το ΠΑΣΟΚ δεν τραβάει, πολιτική ηγεμονία της ΝΔ και δεν συμμαζεύεται... Το καράβι αρμένιζε στη ρότα που ήθελαν... Θυμάστε τον καράβλαχο Σιούφα που περηφανευόταν απευθυνόμενος στους ΠΑΣΟΚους ότι "δι(!) πάρτυ ιζ όβερ";;

Και ΞΑΦΝΙΚΑ (όπως λένε οι δημοσκόποι), μέσα σε 48 ώρες τούμπαρε το πλοίο: τα σκάτωσε ο Κωστάκης πέρυσι στη ΔΕΘ και οι δημοσκοπήσεις της Τρίτης ανέτρεψαν αυτές της Παρασκευής: μπροστά ο "πεθαμένος" Παπανδρέου που πλέον επελαύνει.

Και ποιος του έδωσε τη δύναμη; ΕΜΕΙΣ που αναγκάσαμε τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης να "διαμορφωθούν" κατάλληλα. Γιατί, αν εξαιρέσουμε ΝΕΑ, ΕΘΝΟΣ και ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, όλα τα άλλα ΜΜΕ χτύπησαν, λοιδώρησαν, κορόιδεψαν τον Γιώργο σε απίθανο βαθμό. Ιδιαίτερα η "ναυαρχίδα" της δημοκρατικής παράταξης, ΤΟ ΒΗΜΑ, τα έδωσε όλα για να ξεφτιλίσει το Γιώργο και τώρα ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ να τα γυρίσει. Όπως τα γύρισαν και οι μεγαλοδημοσιογράφοι που ξαφνικά ανακάλυψαν ότι δεν μας χρειάζονται οι ρήτορες-πολιτικοί αλλά οι ήρεμοι και πράοι, ότι "δεν είναι όλοι ίδιοι" και ότι οι μονοκομματικές κυβερνήσεις είναι προτιμώτερες από τις δι/πολυκομματικές... Φυσικά τα παλιά συνθήματα περί απλής και "άδολης" αναλογικής έχουν προ πολλού θαφτεί...

Νικήσαμε λοιπόν, τους αναγκάσαμε να αλλάξουν γραμμή για να μην βρεθούν κόντρα με το δημόσιο αίσθημα. Και αποφασίζουμε να δώσουμε την ευκαιρία αλλά και ΟΛΗ την ευθύνη σε ΕΝΑ κόμμα, ώστε μετά να πάρει ΟΛΟ το χειροκρότημα (μακάρι) ή ΟΛΟ το φάσκελο...

Κάναμε αυτό που θαυμάσαμε το 2004 στους Ισπανούς που, πιάνοντας ψευδόμενο τον Αθνάρ, έστειλαν για βρούβες τους δημοσκόπους μέσα σε 48 ώρες. Αργήσαμε λιγουλάκι βέβαια αλλά δεν πειράζει, ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ ΠΑΡΑ ΠΟΤΕ...

Ο "ΤΖΕΦΡΥ" ΕΓΙΝΕ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΤΕΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ...

Γεμίσαμε σάλια:

" Καλέ, τί πειστικός ο Γιώργος, πόσο τεκμηριωμένα μιλάει, έχει όραμα, πάρα πολύ καλός ήταν στη ΔΕΘ" κλπκλπ....

Συγγνώμη αλλά, επειδή τον παρακολούθησα στη ΔΕΘ ΟΛΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΑ (γιατί ΠΑΝΤΑ τον θεωρούσα ΚΛΑΣΕΙΣ ανώτερο από τον ανύπαρκτο...), δεν βλέπω και μεγάλες διαφορές στα λεγόμενά του φέτος σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές: πάντα μιλούσε για την "πράσινη ανάπτυξη" (και τον λοιδορούσαν), πάντα δυσκολευόταν να εκφραστεί (και τον αποκαλούσαν "αμερικανάκι" που δεν ξέρει ελληνικά), πάντα είχε αυτό το "σκανδιναβικό" βλέμμα (και τον κορόιδευαν), πάντα φάνταζε Ετρωπαίος και έξω από τα νερά του μέσου καφενόβιου Έλληνα ( και τον έστελναν αδιάβαστο μπροστά στον "καταλληλότερο").

Τί έγινε φέτος λοιπόν;

Ναι, ήταν πιο συγκεκριμένος, λογικό άλλωστε, εκλογές έχουμε... Κατά τα άλλα όμως, τα ίδια που έλεγε κάθε χρονιά είπε και φέτος: πράσινη ανάπτυξη, δίκαιη φορολογία, ελάφρυνση των ασθενέστερων κλπ.

Εκλογές είχαμε και το 2007 , και ΤΟΤΕ παρουσιάστηκε συνεκτικό και ολοκληρωμένο πρόγραμμα από το ΠΑΣΟΚ, που πάνω-κάτω τα ίδια με τα φετεινά πρότεινε. Εμείς όμως δεν ακούγαμε αφιονισμένοι από την προπαγάνδα Ρουσόπουλων και λοιπών...

Δεν ακούγαμε ΕΜΕΙΣ λοιπόν, όχι ότι ο Γιώργος άλλαξε...

Και τώρα που θέλουμε επιτέλους να τον ακούσουμε (έτσι είναι: οι έξυπνοι λαοί σαν εμάς θέλουν 5 χρόνια να πάρουν μπρος και να καταλάβουν την πραγματικότητα...), όλα μας φαίνονται θαυμάσια γύρω από τον αυριανό πρωθυπουργό: μέχρι και το φόρεμα της πάντα αρχοντικής Άντας στη ΔΕΘ μας άρεσε ("τί κλάση Θεέ μου"), ενώ τώρα ακόμα και τα κοσμήματα της "καραγκούνας" μας ενοχλούν...

Αηδία, εμετός....

ΜΑΥΡΟ ΣΤΟ "ΜΑΥΡΟΓΥΑΛΟΥΡΟ"!

Είναι επικίνδυνος σαν πληγωμένο θηρίο (εμείς, ο Ρουσόπουλος και οι κοτούλες οι δημοσιογράφοι τον κάναμε θηρίο, νούλα ήταν από την αρχή)...

Μιλάει τη γλώσσα του καφενείου, χειρονομεί και είναι άσσος στο "σπρέχεν" που τόσο γουστάρει ο Νεοέλληνας...

Παραδέχεται λάθη κεντρίζοντας το θυμικό μας, το παίζει μαχητής, απαντάει με χαρακτηριστική άνεση στις στημένες ανώδυνες ερωτήσεις που του υπέβαλαν (αλήθεια πού ήταν οι ερωτήσεις για τις πυρκαγιές, τη Ζήμενς, το κλείσιμο της Βουλής; Κότες λυράτες οι δημοσιογραφάρες μας, κιότεψαν ακόμα μια φορά ακόμα και τώρα που οι καραμανλοαντώναροι πνέουν τα λοίσθια...).

Θα επιδιώξει, λέει, απευθείας διάλογο με τον Παπανδρέου και φαντάζεται ότι θα τον κάνει μια χαψιά... Και θα τον έκανε (αφού θα αντιπαραθέσει το κουτσαβάκικο στυλάκι του με το "σκανδιναβικό", τουτέστιν άχρωμο, ύφος του Γιώργου), αν δεν του είχε γυρίσει η κοινωνία την πλάτη, που ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ βαρέθηκε (άργησε όμως) τις μαγκιές και, μην έχοντας πού αλλού να στραφεί, γέρνει με απελπισία προς το ΠΑΣΟΚ (Ναι, απελπισία, γιατί τόσα χρόνια την έπεισαν ότι "όλοι ίδιοι είναι" γιατί αυτό βολεύει τους ανάξιους κυβερνώντες μας και έτσι δεν βλέπουμε την οφθαλμοφανή διαφορά του ενός κόμματος με το άλλο ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ στην διαχειριστική επάρκεια).

Δεν είναι όμως επικίνδυνος μόνο επειδή ταιριάζει στο στυλάκι του Έλληνα, κυρίως είναι γιατί, ακόμα και χτες, που υποτίθεται ότι έδινε τον υπέρ πάντων αγώνα, αποκάλυψε την ανεπάρκειά του αλλά και τις προθέσεις του:

1. Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη: Σε συνάντηση με τον νέο Βούλγαρο πρωθυπουργό ο Πούτιν του είπε επί λέξει: "just say'no' and it is over"... Και ο χοντρούλης μας, μαζί με την "πολύφερνη νύφη" κάθονται και κοιτάνε τα τραίνα να περνούν...
2. Δημοκρατικές κατακτήσεις: "δεν μπορούμε να μετακινήσουμε ένα δημόσιο υπάλληλο, μας εμποδίζουν τα υπηρεσιακά συμβούλια", "ο υποτιθέμενος διάλογος για τα πανεπιστήμια δεν κατέληξε πουθενά, στο μέλλον θα δίνω διορία 3 μήνες και μετά θα κάνω αυτό που θέλω". Μπα; Και εγώ που νόμιζα ότι δεν υπάρχει πια Δεξιά...

Παραδέχτηκε ωστόσο την ήττα του: "αν προταθεί άλλο πρόσωπο αντί για τον Παπούλια θα δούμε τότε τί θα κάνω". Μα αν κερδίσει τις εκλογές δεν τίθεται θέμα Παπούλια, ούτε να προταθεί άλλο πρόσωπο. ΑΥΤΟΣ, σαν νικητής των εκλογών (φτουφτου), θα προτείνει και ο άλλος, ο χαμένος, θα ακολουθήσει. Καμμιά κοτούλα όμως δεν το επισήμανε...

ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ λοιπόν... Και οι ΠΑΣΟΚοι δεν θα έχουν περίοδο χάριτος (και έτσι πρέπει). Απλά δεν κατάλαβα τί είδους ψυχικό ταράκουλο μας είχε πιάσει και κρατήσαμε επί 5 χρόνια το "άδειο πουκάμισο" που, εκμεταλλευόμενο άριστα την ευπιστία μας και την εμμονή μας στα "σεμνά και ταπεινά", μας έστειλε 20 χρόνια πίσω...