ΘΑΥΜΑΣΜΟΣ...

Πολλές φορές απλά πράγματα μας κάνουν να σκεφθούμε τα μεγαλύτερα.

Εχθές θαύμασα τους κατοίκους του Ζάγκρεμπ που αντέχουν τόσο κρύο χωρίς να δείχνουν ότι βασανίζονται.

Σήμερα θαύμασα έναν ανώνυμο σχολιαστή της προηγούμενης ανάρτησης του Τσότσου που είπε ότι παρότι άνεργος θα έρθει στην Αθήνα να διαδηλώσει υπέρ του Παπανδρέου εάν τολμήσουν να τον τραβήξουν στα δικαστήρια.

Εχθές το βράδυ σκεφτόμουνα και θαύμαζα τους πολίτες της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας που μέσα σ´ αυτήν την φοβερή κρίση υπομένουν κι ελπίζουν για καλύτερες ημέρες.

Σήμερα θυμήθηκα τον παππού μου που 40 χρόνων μετανάστευσε στον Καναδά με την γιαγιά μου και την μητέρα μου για να παλέψουν για μια καλύτερη ζωή. Άνεργος ήταν τότε και δεν άντεξε το κρύο και την ζωή του Καναδά για πολλά χρόνια, πρόλαβε όμως να σπουδάσει οπτικός εκεί δουλεύοντας ταυτόχρονα, μάζεψε ένα κομπόδεμα, ήρθε ξανά στην Αθήνα κι άνοιξε ένα μικρό μαγαζάκι με οπτικά. Ποτέ δεν τον θυμάμαι να παραπονιέται, η σύνταξη μικρή αλλά κι οι ανάγκες μικρές. Ποτέ δεν αναπολούσε με πικρία την θέση του στο διπλωματικό σώμα και τα μεγαλεία που είχε πριν μείνει άνεργος.

Σήμερα σκεφτόμουνα και ένιωσα περήφανη για άλλη μια φορά για τον άντρα μου που δούλεψε και έμεινε 4 χρόνια στην μακρινή βόρεια χώρα της Ευρώπης και διέπρεψε. Δεν σταμάτησε εκεί, δούλεψε άλλα 2 χρόνια στην γειτονική αλλά εχθρική χώρα, πετυχαίνοντας κι εκεί τα καλύτερα.
Σήμερα σκεφτόμουνα κι ένιωσα περήφανη για άλλη μια φορά για την κόρη μας που πέτυχε την ανώτερη διάκριση τελειώνοντας το σχολείο, που δεν ακολούθησε τις σειρήνες του κόσμου και σπούδασε αυτό που ήθελε η ψυχή της, και δούλευε από τον πρώτο χρόνο των σπουδών της για να μπορέσει να σταθεί μόνη της στα πόδια της. Άλλο ένα αριστείο την συνοδεύει τώρα μετά το τέλος των μεταπτυχιακών της σπουδών.
Σήμερα θυμήθηκα και τον θαυμασμό που ένιωθα για την Ελλάδα μας στην διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων μας! Το καλύτερο πρόσωπο της Ελλάδας μας παρουσιάστηκε σε όλον τον κόσμο μέσα σε δεκαπέντε ημέρες.

Και τα θαυμάσια τελείωσαν ξαφνικά μόλις θυμήθηκα την σημερινή Ελλάδα... Πού είναι η περηφάνεια μας, ο θαυμασμός του κόσμου για το πείσμα και τη θέλησή μας; Πού είναι η ελπίδα μας; Πού είναι το ευρηματικό μυαλό; Η ευφυία μας που μας επιτρέπει να βρίσκουμε λύσεις στα δύσκολα;

Μας έβαλαν τα γυαλιά όλοι οι άλλοι λαοί, σ´ αυτόν τον πόλεμο δείχνουμε να μην αντέχουμε, να μην έχουμε την θέληση να ζήσουμε και να ελπίσουμε.

Η περηφάνεια μας έγινε ψευτομαγκιά,

Το δημιουργικό μας πείσμα έγινε κακόγουστο αστείο,

Η υπομονή μας έγινε μιζέρια,

Η ευφυία μας εξαντλείται σε κόλπα για να γλυτώσουμε τον ιδρώτα και τα δάκρυα,

Η θέλησή μας φαίνεται να ξοδεύτηκε στο χτίσιμο του πολυτελούς σπιτιού και στην αγορά του πολυτελούς αυτοκινήτου..

ΓΙΑΤΙ;;;;;;;

Ζητείται ελπίδα, ζητείται αγάπη για την ζωή, ζητείται θέληση, ζητείται να δούμε κατάματα την αλήθεια και να προχωρήσουμε!

ΔΩΣΕ ΘΑΡΡΟΣ ΣΤΟ ΧΩΡΙΑΤΗ...

Το θράσος τους δεν περιγράφεται:

Τα έκαναν που τα έκαναν σκατά στην καταραμένη 5ετία τους, μας πουλάνε μούρη (και το χάβουν μερικοί) ότι τόσο κατάστρεψε τη χώρα ο ΓΑΠ που το 2020 το χρέος σαν ποσοστό του ΑΕΠ θα είναι το ίδιο όσο αυτοί το άφησαν το 2009 παρόλα τα επώδυνα μέτρα (120%)...

Μοιάζουν με το μαλάκα που πηδάει από τον 20ο όροφο και, φτάνοντας στον 12ο, καυχιέται ότι είναι σε καλύτερη θέση από ότι στον 8ο (όπου υπάρχει το δίχτυ ασφάλειας που προνόησαν η "κακιά" Ευρώπη, το "καταραμένο" ΔΝΤ και ο "προδότης" ΓΑΠ να βάλουν για να σωθεί από βέβαιο θάνατο και να βοηθηθεί μετά μήπως καταφέρει να ξανανέβει στον 12ο)...

Σκέφτομαι ότι η βασική μαλακία του ΓΑΠ, όσον αφορά τον ίδιο και το κόμμα του, ήταν που επέμενε στις πρόωρες εκλογές και δεν άφησε το νεραϊδοβούβαλο να υποστεί το μαρτύριο μέχρι τέλους φτάνοντας το χρέος στο 300%...
Για πολλά μπορούμε να κατηγορήσουμε τον Παπανδρέου, κυρίως ότι δεν διέγνωσε έγκαιρα το μέγεθος της φωτιάς και δεν εφάρμοσε το μνημόνιο, αλλά, διάολε, να κομπορρημονεί ο εμπρηστής για την αποτυχία του πυροσβέστη, ε, αυτό πάει πολύ!

Δηλαδή θέλουν να μας πουν ότι παρέδωσαν "θωρακισμένη" οικονομία που την ξεθεμελίωσε ο Γιώργος και ότι έχουν τα μαγικά "ζάππεια" στο τσεπάκι που ΔΕΝ εφάρμοζαν όσο ήταν στα πράγματα ("Γιώργο άστο για αργότερα" το σήμα κατατεθέν του χοντρού...).

Και αφού ήταν ΤΟΣΟ θωρακισμένη η οικονομία, γιατί ο αντωνάκης είπε σε συνέντευξή του ότι "έπρεπε να πάρουμε μέτρα τον Ιούνιο του 09 και ας μας έριχναν";; Και τι είδους μέτρα ήταν αυτά; Φαντάζομαι μαγικά: μείωση φόρων, ιδιωτικοποιήσεις σε καμμιά ντουζίνα χρόνια, πάγωμα μισθών κλπ. Τόσο απλά που δεν τα έχει σκεφτεί κανείς στην Ευρώπη...

Και γιατί οι Ευρωπαίοι εταίροι μας (φιλαράκια του Καραμανλή μην το ξεχνάμε) είχαν πει τον Φεβρουάριο του 09 στον δυστυχή Παπαθανασίου ότι "έτσι όπως πάτε στο τέλος του χρόνου θα χρεοκοπήσετε" και πανικοβλημένος ο ίδιος τους παρακάλεσε να μην γραφτεί η ρήση αυτή στα πρακτικά για να μην γίνει πανικός και παρουσίασε στη Λαγκάρντ τα μέτρα της "λαδόκολλας";;

Αυτή λοιπόν είναι η κατάρα της Ελλάδας: το θράσος του φταίχτη που επιπλέον ετοιμάζεται να κυβερνήσει, ενώ αυτός που πάλεψε (και απέτυχε, ναι, μόνος εναντίον όλων) παραδίδεται στη χλεύη...

Ρε δεν πάτε στο διάολο...

ΦΩΝΗ ΒΟΩΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ "ΤΙΜΗΜΕΝΗ" 5ΕΤΙΑ ΤΟΥ ΜΑΛΑΚΑ...

Τσούζει, δεν πειράζει όμως:

Ο συγγραφέας Μαρκ Τουέιν είχε κάνει μια ευφυή παρατήρηση. «Το κρεβάτι», είχε πει, «είναι το πιο επικίνδυνο μέρος του κόσμου. Το 90% των ανθρώπων πεθαίνουν εκεί». Κάπως έτσι λοιπόν διάφοροι τηλεπαρουσιαστές και τηλεαστέρες πολιτικοί προσπαθούν να μας πείσουν ότι το Μνημόνιο είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα του κόσμου. Η ανάπτυξη πεθαίνει εκεί.

Βεβαίως, η ελληνικού τύπου ανάπτυξη είχε πεθάνει πολύ πριν από τον Μάιο του 2010 που ψηφίστηκε και άρχισε να εφαρμόζεται -όπως, τέλος πάντων, εφαρμόζεται- το Μνημόνιο. Το 2008 είχαμε ύφεση -0,6% και το 2009 -2%. Αλλά αυτά είναι λεπτομέρειες για τους οικονομολόγους των τηλεκαφενείων. Οπως θα έλεγε και ο Βλαδίμηρος Λένιν, «ένα ψέμα ειπωμένο πολλές φορές γίνεται αλήθεια».

Η νέα αλήθεια, λοιπόν, ειπωμένη πολλές φορές από τα κανάλια είναι ότι το Μνημόνιο έφερε την ύφεση και όχι ότι η ύφεση (μαζί με την κακοδιαχείριση των προηγούμενων χρόνων) έφερε το Μνημόνιο. Φυσικά, για να πούμε και του τηλεστάρ το δίκιο, αν ο κρατικός προϋπολογισμός του 2010 μπορούσε να αντλήσει τα 32,622 δισεκατομμύρια του 2009 σε δανεικά, σίγουρα η ύφεση θα ήταν πιο ρηχή. Το 2010 τα δάνεια της κεντρικής (μόνον) κυβέρνησης ήταν 23,396 δισ. ευρώ. Τα εννιά περίπου δισ. των δανεικών που έλειψαν από την οικονομία το 2010 θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν μεταξύ Μυκόνου, Αράχωβας, Ντα Κάπο και άλλων παραγωγικών προορισμών, έτσι ώστε να είμαστε «αναπτυγμένοι», δηλαδή η ύφεση να πάει 3,4% (δεδομένου ότι με την «κεϊνσιανή» πολιτική των δανεικών η ύφεση μεταξύ 2008 και 2009 βάθυνε μόνο 1,4%).

Υπάρχει, όμως, ένα μυστικό για τη χρονιά της «ανάπτυξης» που ήταν το σωτήριο προ Μνημονίου έτος 2009. Τα 21,5 δισ. από τα 32,6 που δανειστήκαμε τότε πρέπει να τα πληρώσουμε φέτος. Στις 20 Μαρτίου 2012 λήγουν δύο ομόλογα τριετούς διάρκειας που συνήφθησαν τις ονειρεμένες εποχές: ένα των 7 δισ. που δανειστήκαμε στις 17/2/2009 και μια επανέκδοση στις 5/5/2009 με ανεξόφλητο υπόλοιπο 14,433 δισ. Τότε βέβαια που ήμασταν «αναπτυγμένοι» (έστω με ύφεση 2%) δεν μας ένοιαζε: «ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μέχρι το 2012», όπως λέει ένα κλασικό νεοελληνικό ρητό.

Ζήσαμε όμως, και τώρα τρέχει ο κ. Παπαδήμος όχι μόνο να «κουρέψει» το χρέος, αλλά και να εξηγήσει γιατί οι υπουργοί μας θα χρειαστούν κι άλλα δανεικά για να φέρουν την «ανάπτυξη». Το χειρότερο δε είναι ότι θα ζήσουν τα παιδιά μας, στα οποία εκτός από τον διάστικτο με μοβ, μπεζ και κανελί αυθαίρετα φυσικό μας πλούτο θα κληροδοτήσουμε («κουρεμένο») χρέος 120% του ΑΕΠ• με την προϋπόθεση ότι θα κάνουμε όσα πρέπει να κάνουμε. Αλλά σήμερα πάλι ξαναλέμε: «ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μέχρι το 2020;» Δεν κλαίγονται σήμερα τόσοι και τόσοι στα κανάλια γιατί το 2009 δεν δανειστήκαμε τα διπλά και τριπλά ώστε να έχουμε φέτος να πληρώνουμε καμιά 60ριά δισ. επιπλέον σε τοκοχρεολύσια;

Παρ’ όλα αυτά, διάφοροι επαναλαμβάνουν πως το πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας δεν είναι ότι πληρώνονται χιλιάδες για να μη δουλεύουν στο Δημόσιο, ενώ ταυτοχρόνως με διάφορες διοικητικές ρυθμίσεις απαγορεύουμε σε χιλιάδες να δουλέψουν. Με στόμφο καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το μόνο πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι ότι «δεν πέφτουν λεφτά στην αγορά». Ε, εδώ ίσως πρέπει να αναφωνήσουμε: «Ποια λεφτά ρε Καραμήτρο; Αυτά που δίνουν οι “δυνάμεις κατοχής” της χώρας;»

ΑΡΚΕΤΑ!

Μόλις διάβασα το ογκώδες (2000 σελίδες!) συγκλονιστικό μυθιστόρημα της Άυν Ραντ "ο Άτλας επαναστάτησε", ένα ύμνο στην δημιουργικότητα και τον ορθό λόγο, αλλά συγχρόνως και μια καταγγελία της τεμπελιάς, της μετριότητας, της απληστίας, της αρπαγής... Μια νοσταλγική αναζήτηση χαμένου παράδεισου στον οποίο καταφεύγουν οι ικανοί για να γλυτώσουν από την σχιζοφρένεια "τρωκτικών", εξυπνάκηδων καθαρμάτων...

Διάλογοι που σπάνε κόκκαλα, ανατριχιαστικές ομοιότητες με την μιζέρια και τις σοφιστείες που ταλανίζουν την πολιτική και κοινωνική κατάσταση στο Ελλαδιστάν...

Σκέφτομαι ότι, όπου νά'ναι, οι ικανοί, δημιουργικοί, ΛΟΓΙΚΟΙ συμπατριώτες μας "θα την κάνουν" σιγά-σιγά, δεν αντέχεται πια αυτή η χώρα...

Γιατί τί κοινό έχουν όλοι αυτοί που δημιουργούν, παλεύουν, δίνουν το είναι τους για την δική τους προκοπή (φυσικά) αλλά και κατ'επέκταση για την ευημερία αυτής της δύσμοιρης χώρας με:

• Τον "δημοσκοπικό" ελληναρά που δίνει πρωτιά στον εμπρηστή και τιμωρεί τον, αποτυχημένο (πράγματι; να δω τί θα κάναμε αν δεν είχε φτιάξει εκ του μηδενός τον μηχανισμό στήριξης ο ΓΑΠ...) μεν πυροσβέστη, αλλά ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΗ όχι οικονομικό εγκληματία (τη ΝΔουλα δηλαδή)... Που θαμπώνεται από την ευπρέπεια του ξύλινου κουβελικού λόγου λες και είναι ικανή η ΔΗΜΑΡ να βάλει τάξη στο μπουρδέλο με μηδέν εμπειρία και "στελεχάρες" σαν τον Κωστόπουλο και τον Μαλέλη στις τάξεις της...
• Τους αντιμνημονιακούς δεξιούς που οραματίζονται Θερμοπύλες λες και έτσι θα σώσουν τα τομάρια τους από την χλεύη της ιστορίας που ήδη τους έχει κατατάξει στο χρονοντούλαπό της για τα οικονομικά "εγκλήματα" της καταραμένης 5ετίας τους...
• Τον ψοφοειδή αδιάβαστο Μιχαλάκη που νομίζει ότι με τις μαλακίες που ξεστομίζει θα διασωθεί...
• Τους τζάμπα μάγκες δημοσιογράφους που, εκτελώντας εντολές των λαμόγιων αφεντικών τους, ακολουθούν τον άνεμο του πρώτου κόμματος (τρομάρα τους...) και κάνουν το παν να μας πείσουν πόσο καλά θα τα κάνει ο αντωνάκης ξυλεύοντας την πεσμένη βελανιδιά...
• Τον περι ου ο λόγος "εν δυνάμει" που, αντί να κριτικάρει την ΜΗ εφαρμογή του μνημονίου, μας ζάλισε τα "φρύδια" με τα "Ζάππεια" και τον αυτόματο μηδενισμό του ελλείμματος...

Άντε λοιπόν μάγκες μου, να δω ποια Ελλάδα θα οικοδομήσετε ονειρευόμενοι "πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια", καινούργια σχολικά βιβλία απαλλαγμένα διεθνιστικών επιρροών (έτσι είπε ο αντωνάκης!), χαζοκούτι με Eurovision μέχρις εσχάτων, ολυμπιακοπαναθηναϊκούς φανατισμούς για σκατόμπαλες και διαρκές ξύσιμο "φρυδιών" και κοιλάρας...

Σας βαρέθηκα!!!

ΑΙΣΙΟΝ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ 2010 (και το '11 και το '12...)

Πρωτοχρονιά 2010:

Ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου και ο άρτι εκλεχθείς αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα πρωτοχρονιάτικα μηνύματά τους συμφωνούν ότι, επειδή ξεσαλώσαμε σαν κράτος/έθνος τις προηγούμενες δεκαετίες και ξεχαρβαλώσαμε το σύμπαν, απαιτούνται σκληρά μέτρα μπας και καταφέρουμε να διώξουμε από πάνω μας τον εφιάλτη της χρεοκοπίας...
Επισημαίνουν στο λαό ότι βρισκόμαστε σε "πόλεμο" και ότι θα απαιτηθεί μακρόχρονη προσπάθεια ΟΛΩΝ για να βγούμε από την κρίση αλλά και να φτιάξουμε επιτέλους ευρωπαϊκό κράτος...

Συστήνουν διακομματική επιτροπή (ΠΑΣΟΚ - ΝΔ) που αποτυπώνει, συνεπικουρούμενη από αξιόπιστους επιστημονικούς φορείς, την κατάσταση στο Δημόσιο και προτείνει συγκεκριμένα μέτρα βελτίωσης της κατάστασης...

Το ΑΣΕΠ, "άρχοντας" των μετατάξεων, αποσπάσεων, γενικής αξιολόγησης δημόσιων υπαλλήλων, φτιάχνει λίστα μετατασσομένων αλλά και ΠΡΟΣ ΑΠΟΛΥΣΗ υπαλλήλων που αποδεδειγμένα δεν ανταποκρίθηκαν στον ρόλο που η κοινωνία τους ανέθεσε, να εξυπηρετούν δηλαδή ΜΕ ΖΗΛΟ τον πολίτη...

Άλλη επιτροπή (ΠΑΣΟΚ - ΝΔ) καταγράφει την δημόσια περιουσία, προτείνει πώς αυτή θα αξιοποιηθεί και ετοιμάζει χρονοδιάγραμμα απαιτούμενων ενεργειών...

Διακομματική ομάδα (ΠΑΣΟΚ - ΝΔ πάντα αφού ΑΥΤΟΙ οι δύο είναι οι κύριοι παίκτες και έχουν ΗΔΗ συμφωνήσει την Πρωτοχρονιά...) φτιάχνει ένα αξιόπιστο φορολογικό σύστημα διαρκείας...

Πρωτοχρονιά 2011:
Ο Σαμαράς κατακεραυνώνει τον Παπανδρέου αναφέροντας ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ μέτρα που ΔΕΝ υλοποιήθηκαν (με βάση τις προτάσεις των διακομματικών επιτροπών/ομάδων) και γνωστοποιεί με ποιον ΑΛΛΟ τρόπο θα τα έκανε αυτός...

Πρωτοχρονιά 2012:
Βγαίνει στις ρούγες και παρουσιάζεται (και ΠΕΙΘΕΙ!) σαν η μοναδική ελπίδα ανάκαμψης της χώρας αφού ΟΛΟΙ θα είχαμε πλέον εμπεδώσει ότι, ο μεν Παπανδρέου είναι άχρηστος, ο δε Σαμαράς αγωνίστηκε και ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΕ με όλες του τις δυνάμεις όλα όσα είχαν συναποφασιστεί... Ο ένας τότε κατατροπώνεται ντροπιασμένος στη γωνιά του, ο δε άλλος βλέπει ποσοστά άνετης αυτοδυναμίας...

Και τότε ξύπνησα...

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

Ναι, έχω γίνει απαισιόδοξος με όλα αυτά που βλέπω/νοιώθω να συμβαίνουν στη χώρα μου, την απλωμένη μιζέρια, οργή, τυφλό θυμό, αλλά κυρίως την ενδημική πια συνήθειά μας να ρίχνουμε το φταίξιμο μόνιμα στους "κακούς": ευρωπαίους, πολιτικούς, καπιταλιστές, κυβερνήτες, δημόσιους υπάλληλους, στον "Χατζηπετρή" τέλος πάντων...

Ναι, βαρέθηκα, αηδίασα, απηύδησα, τα βλέπω όλα μαύρα...

Μέχρι που αντίκρυσα αυτό το βλέμμα, την δασκάλα που μαζί με τα "παιδιά" της, τους μαθητές της, στόλισε με ανακυκλώσιμα στολίδια το δέντρο-καμάρι της Αθήνας μας, την ταπεινή κούκλα νεραντζιά.
Το καθάριο βλέμμα του αγγέλου, του ανθρώπου που κοιτάζει "παιδικά" (τόσο παρεξηγημένη έννοια την σήμερον ημέρα...), αθώα, ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ, τον κόσμο, το μέλλον, ΤΗ ΖΩΗ!

Και είπα "υπάρχει λοιπόν ελπίδα ότι ΟΛΑ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ, ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ"!!

Νά'σαι καλά Κατερίνα, όσο υπάρχεις εσύ, η Άννη, η Μαρία και όλοι αυτοί οι αφανείς όμοιοί σου, η Ελλάδα που δεν φωνάζει, δημιουργεί, χαμογελάει, κοιτάει μπροστά, υπάρχει ελπίδα να βγεί το κάρο από τον βούρκο!

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ!

ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟ ΡΕΥΜΑ

Και τώρα, μαλάκα ελληναρά μου, τί θα κάνεις χωρίς τον "λαομίσητο", σε ποιον θα ρίξεις τις κατάρες για να νέα ζόρια που σε περιμένουν;

Ναι, έφυγε το "αμερικανάκι" αφού όμως πρώτα σε έκανε να κλάσεις μέντες (και εσύ και οι τσιπροόμοιοί σου καθώς και οι πρετεντερότραγκες...) με την "απειλή" να σταματήσεις πια τις τσάμπα μαγκιές και να αποφασίσεις διαγραφές χρέους, πείνα και δραχμές αντί ζόρια και ευρωπαϊκό νόμισμα (και χρηματοδοτήσεις, μην ξεχνιόμαστε). Και τώρα κάθεσαι σούζα γιατί, με "καφετί" το σώβρακο, κατάλαβες(;) πού πάει το πράγμα: θες λεφτά καράβλαχέ μου σε ρωτάνε οι κουτόφραγκοι, ε, σκάσε, δούλεψε μπας και καταφέρεις και βγεις από το λούκι, όπως κάνουν από το 2008 οι σοβαροί Πορτογάλοι, Ιρλανδοί που πήραν ΜΟΝΟΙ τους μέτρα λιτότητας (που δυστυχώς και σ'αυτούς δεν έφτασαν και μπήκαν στους μηχανισμούς που έφτιαξε ΑΠΟ ΤΟ ΜΗΔΕΝ ο "ξενόδουλος").

Ποτέ δεν τον χώνεψες, σού'πεφτε πολύ "ξένος" (το 'ξ' παχύ): με το κανό του, το ποδήλατο, το laptop, την αριστοκρατική γυναίκα, τα opengov, το διαρκές χαμόγελο (που για σένα τον "ορεσείβιο" σημαίνει βλακεία και μισό μερτικό...).

Και τις μαλακίες που ξεστόμιζες ("Γιώργο προχώρα, άλλαξέ τα όλα"), ΦΥΣΙΚΑ και εννοούσες τους άλλους, όχι εσένα: εσύ το επιδοματάκι σου ήθελες, την επιδότηση στα "μπαμπάκια" να ενθυλακώσεις προσδοκούσες (γιαυτό και τα πασπάλιζες με μαρμαρόσκονη για να γίνουν βαριά-βαριά...), το διορισμό στα ΜΜΜ και σε άχρηστους οργανισμούς επεδίωκες (έχετε ακούσει τί ήχο κλήσης έχουν πολλοί οδηγοί ΜΜΜ; "shαμαρίνα" και δεν συμμαζεύεται...).

Γιαυτό ο άλλος καράβλαχος (Σουφλιάς) γέμισε το μετρό με λαριshαίους, ο "δη πάρτι ιτς όβερ" (Σιούφας) και ο άρτι ιδών το φως το αληθινόν (Χατζηγάκης) φόρτωσαν τους χώρους ευθύνης τους με καρδιτσιώτες/τρικαλινούς... Αυτό, αγόρι μου, θέλεις, η τσεπούλα σου νά'ναι γεμάτη και να βγάζεις "δεκάρικους" στο καφενείο!

Βγάλε λοιπόν πρωθυπουργό τον τρελλαντώνη σου (τον "μάγο" με την παγκόσμια πατέντα μηδενισμού του ελλείμματος σε 1 χρόνο ΧΩΡΙΣ λιτότητα), κάνε αρχηγό του ΠΑΣΟΚ τον "συνεπέστατο" Χρυσοχοϊδη και ξαναγύρνα στα "κιλά σου", σ'αυτό που σου ταιριάζει: σουβλάκι, ιμιτασιόν ξανθιά γκόμενα να σου χαϊδεύει την κοιλάρα και ξύσιμο των "φρυδιών" σου!!

Το πρόβλημα είναι τί κάνω εγώ που κατάλαβα ότι ΑΝ κάποιος θα μπορούσε να κάνει "ευρώπη" αυτή την έρμη χώρα, έχει καεί αφού προηγουμένως έφαγε τα λυσσακά του να σε (μας) σώσει από την χρεοκοπία που μας οδηγούσε ο "περήφανος ηγέτης" με τα βέτο του, τις υπογραφάρες του στο (ήδη ακυρωθέν από τους Βούλγαρους) έργο του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης και την καραγκούνα ψευτογιατρό του...

Ε ναι λοιπόν, ελπίζω ο Γιώργος να μην το βάλει κάτω, να συνεχίσει, έστω και με τους λίγους που θα έχει δίπλα του. Και αν δεν είναι αυτός, τότε ο διάδοχός του, ο Παπαδήμος, να ρίξει μια μούτζα σε όσους τον "στηρίζουν" και να ΚΑΤΕΒΕΙ στις εκλογές με όσους πιστεύουν ότι κάποτε πρέπει να τελειώνουμε με τις οργανοπαιξίες μας και να σοβαρευτούμε...

Και αν τα πράγματα πάνε κατ'ευχήν να σε οικτίρω που θα κάθεσαι στο καφενείο σου "το ωραίο Καρπενήshi" σε κάποια γειτονιά της Αθήνας μας (γιατί, βλέπεις, δεν έχεις τα κότσια να ξαναγυρίσεις στο χωριό σου και να ασχοληθείς με την ευλογημένη από το Θεό γή σου...) και να κλαις τη μοίρα σου που δεν βρίσκεις "πολιτευτή" να σε βολέψει κάπου...