Τρίτη, 29 Ιουνίου 2010

ΡΕΧΑΓΚΕΛ: "ΘΑ ΔΟΥΛΕΥΩ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΕΘΑΝΩ"

Δεν ξέρω αν η κυβέρνησή μας είχε προσχεδιάσει την προσφυγή στο ΔΝΤ με την ελπίδα να έχει άλλοθι για τις αλλαγές/μεταρυθμίσεις που εδώ και χρόνια μεταθέταμε στο μέλλον ή από μαλακίες της ("Τιτανικός" κλπ.) επιτάχυνε τις εξελίξεις ή, το πιθανότερο κατά τη γνώμη μου, έπεσε στη "Φαλκονέρα" των στοιχημάτων κερδοσκοπίας, η ουσία είναι ότι μπλέξαμε για τα καλά...

Ειδικά στο ασφαλιστικό και το εργασιακό μάλλον ένα της ζητάνε και δύο κάνει ...

Έλα όμως τώρα, Έλληνα, και βάλε τη γκλάβα σου να δουλέψει. Παράτα τις περισπούδαστες αναλύσεις για τα έξτρα χρόνια που χρειάζεται να δουλέψεις και άσε τις κλάψες, η μιζέρια δεν σου ταιριάζει... Κοίτα τί έκανε ο παππούς, ο πατέρας σου στις εποχές της ΜΕΓΑΛΗΣ φτώχειας: έσκυβαν το κεφάλι, όχι από υποταγή στο πεπρωμένο, ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ, συγκέντρωναν τις σκέψεις και την ενέργειά τους στο πώς θα ξεφύγουν από τα ζόρια που τους είχε ρίξει η ζωή και ΑΛΛΑΖΑΝ ΡΟΤΑ. Άλλοι μετανάστευαν, αρκετοί μπαρκάριζαν στα καράβια, λιγώτεροι άνοιγαν το δικό τους "μαγαζί" με την ελπίδα να καλυτερέψουν τη ζωή τους και ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΝΑΝ!

Εμείς τί κάνουμε;

Σπαζοκεφαλιάζουμε ψάχνοντας πότε μας συμφέρει να βγούμε στη σύνταξη, λες και στα 60 ή 65 μας έχουν εγκαταλείψει οι δυνάμεις μας ή θα ζήσουμε ζωή και κότα χωρίς να δουλεύουμε (αν είναι το δεύτερο, ε, τότε είμαστε τεμπέληδες). Ξέρω, σε πολλούς από εμάς δεν μας αρέσει η δουλειά που κάνουμε (δεν μιλάω για τα βαρέα/επικίνδυνα επαγγέλματα) και θέλουμε, όσο πιο γρήγορα γίνεται, να "την κάνουμε" για να ασχοληθούμε με κάτι πιο ενδιαφέρον. Βέβαια, αν η εικόνα των παλαιότερων συνταξιούχων που ξημεροβραδιάζονταν στο καφενείο ή ασχολούνταν ολημερίς με τον κήπο μας ελκύει, ε, τότε καλώς αγωνιούμε για τη σύνταξη και το δικαίωμα στην τεμπελιά... Αν όμως θέλουμε να δημιουργήσουμε κάτι και η τωρινή μας δουλειά δεν μας αφήνει τον απαιτούμενο χρόνο, ε, ας προβληματιστούμε από τώρα και ας δοκιμάσουμε να αλλάξουμε!

Δόξα τω Θεώ, έξυπνοι (λέμε ότι) είμαστε, λύσεις θα βρούμε. Ας ψάξει ο καθένας μας τί χάρισμα του έχει δώσει ο Θεός και ας ακολουθήσει το όνειρό του, ποτέ δεν είναι αργά! Αργά θα είναι όταν μας πάρει το ρεύμα της εποχής από κάτω και βουλιάξουμε στη μιζέρια...

Δηλαδή τί θα πάθει ο νεαρός γιατρός αν πάει στο εξωτερικό για ειδικότητα αντί να περιμένει με τα χρόνια εδώ; Θα κακοπεράσει ο νησιώτης αν παρατήσει επιτέλους τη φραπεδιά και μπαρκάρει σε καράβι; Θα γνωρίσει τις θάλασσες του κόσμου και θα γεμίσει εμπειρίες, άσε που η φραπεδιά στο νησί, όταν θα έρχεται για διακοπές, θα είναι απείρως πιο γλυκειά...

Η κοπελλίτσα που λιώνει στα ανήλιαγα ταμεία του Χόντου, θα πάθει τίποτα αν πάει στην επαρχία (από όπου συνήθως κατάγεται...) και δουλέψει είτε σε ντόπιο κατάστημα ή κάνει κάτι δικό της με την βοήθεια των συγγενών της (από ψιλικατζίδικο μέχρι μικροεπιχείρηση αγροτικής καλλιέργειας); Οι εφημερίδες βρίθουν πλέον από νέους (αλλά και μεγαλύτερους) που τα παράτησαν όλα στην Αθήνα και δημιουργούν στην επαρχία...

Προχτές άκουγα στο ραδιόφωνο δημοσιογράφο που καταριόταν, ως συνήθως, την Αθήνα (τί κακό πια και αυτό με όλους τους βλάχους που μας κουβαλήθηκαν...) και εξεθείαζε τη ζωή σε συγκεκριμένη πανέμορφη πόλη της Μεσσηνίας. Στο ρητορικό ερώτημα προς τον εαυτό του γιατί δεν φεύγει απάντησε "δεν έχω την οικονομική άνεση", γιατί, προφανώς, στην επαρχία θέλει να πάει για να κάαααθεται. Ούτε περνάει από το μυαλό του να στήσει μια μικρή τοπική εφημεριδούλα που θα προβάλει τον τόπο ή ένα γραφείο επικοινωνίας να βοηθήσει τους τοπικούς φορείς να μεγαλώσουν τις δουλειές τους ή να στήσει μια ιντερνετική επιχείρηση... Φυσικά θα έχει λιγώτερα έσοδα αλλά θα περνάει, κατά τα λεγόμενά του, πολύ καλύτερα!

Τον καταλαβαίνω όμως: όταν έχει αυξήσει αχρείαστα τις ανάγκες του οραματιζόμενος το γιο του μεγαλοδικηγόρο όπως θέλει (ο πατέρας...) και ξοδεύει μια περιουσία στα φροντιστήρια για να τον "καμαρώσει", όταν για διακοπές πάει ΜΟΝΟ Μύκονο, όταν κάνει το σκατό του παξιμάδι για να αγοράσει το Καγιέν (και να μπει στο μάτι των γνωστών του), όταν χρεώνεται μέχρι τα μπούνια για να αγοράσει το πολυτελές διαμέρισμα στο Ψυχικό, όταν τα Κοχίμπα έγιναν αναπόσπαστο αξεσουάρ της life style ζωής του, ε, τότε ΦΥΣΙΚΑ πρέπει να μείνει στην Αθήνα και να μην ξεβολευτεί! Στην επαρχία θα πάει σαν συνταξιούχος για να πουλάει μούρη και, παρεπιπτόντως, να βελτιώσει την ποιότητα της ζωής του...

Και το κακό είναι ότι, από τη φωνή του, φαινόταν ότι είναι νέος που όμως δεν προβληματίστηκε από συνάδελφό του (την Φιλιππούλη, τη θυμάστε;) που αποδέχτηκε πρόταση του Al Jazeera και παράτησε τη σιγουριά της ΕΡΤ και πήγε στο Κατάρ να μαζέψει λεφτά αλλά και εμπειρίες...

Μήπως λοιπόν, εκτός από τη γκρίνια που είναι συστατικό του DNA μας, είναι βαριές οι αλυσίδες που μόνοι μας χαλκεύσαμε και μας κρατάνε κολλημένους χαμηλά;

Ιδέες υπάρχουν, όρεξη και μεράκι λείπει για να καλυτερέψουμε τη ζωή μας...

Είναι, γαμώτο, πολύ μίζερη η ενασχόληση με τα ένσημα και τα συντάξιμα χρόνια λες και η ζωή αρχίζει στα εξήντα...

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

ΗΓΓΙΚΕΝ Η ΩΡΑ


Ας γελάσει και λίγο το χειλάκι μας:

Το πρόγραμμα σταθερότητας πάει καλά, επωφελούμαστε από το φτηνό ευρώ και αυξήσαμε/μειώσαμε τις εξαγωγές/εισαγωγές μας, οι κινέζοι/άραβες έρχονται για επενδύσεις-μαμούθ, οι εξεταστικές κάνουν, με εξαίρεση τους ΝΔκράτες συμμετέχοντες, τη δουλειά τους, η μπόχα της διαπλοκής έρχεται σιγά-σιγά στο φως, πολίτες καταγγέλουν επίορκους δημόσιους λειτουργούς (που συλλαμβάνονται) και μαζεύουν μανιωδώς αποδείξεις, Αλογοσκούφηδες/Ριρήδες αποφεύγουν τις δημόσιες εμφανίσεις φοβούμενοι γιαουρτώματα, κυνικοί Μαντέληδες οδεύουν στο σκαμνί, ο Βουρλούμης διώκεται για βλάβη του ΟΤΕ, Φλέσσηδες και μεγαλοδημοσιογράφοι αποκαλύπτονται, τα ΜΜΕ, μάλλον απελευθερωμένα, αρχίζουν να γράφουν Ο,ΤΙ θέλουν (και όχι όπως επί εποχής Ριρή που όποια εφημερίδα/κανάλι παρακολουθούσες νόμιζες ότι οι ειδήσεις και τα σχόλια ήταν καρμπόν), οι γκαλοπατζήδες έχασαν την (αμφιλεγόμενη) αίγλη τους, οι δήμαρχοι με τον "Καλλικράτη" θα κόψουν τις λαμογιές (ελπίζω)...

Συν τοις άλλοις ξεκαθαρίζει λίγο-λίγο και το πολιτικό πεδίο:

Ο ΣΥΡΙΖΑ/ΣΥΝ επανέρχεται εκεί που από την αρχή ήθελε να είναι δηλαδή ένα δεκανίκι του ΚΚΕ (υπό την "ηγεσία" του πρώην ΚΝίτη Τσίπρα) αποδεσμευμένος από τη μετριοπαθή φιλευρωπαϊκή παρουσία του Κουβέλη (απορώ πώς άντεξε τόσα χρόνια να συνυπάρχει με τα γκρουπούσκουλα...), το ΚΚΕ δείχνει τις πραγματικές προθέσεις του (πώς μαλακιστήκαμε τόσα χρόνια πιστεύοντας ότι έχει επί της ουσίας αποδεχτεί την δημοκρατική νομιμότητα...), η ΝΔ "καθοδηγείται" από το "αστέρι" Σαμαρά απαλλαγμένη από προαιώνιους "εχθρούς" (δρακουλιάρα) και αποκαλύπτει με ποιο σκοπό μας μπαλαμούτιασε το 04 και το 07 (αχ!) τουτέστιν για να κάνει γιούργια στον νταβλά, το ΠΑΣΟΚ γίνεται ταύρος εν υαλοπωλείω και ΦΑΙΝΕΤΑΙ ότι θέλει να βάλει τάξη στο μπάχαλο (μένει να φανεί αν οι πράξεις θα ακολουθήσουν τις προθέσεις)...

Βέβαια δεν είναι όλα ρόδινα γιατί οι μάχες οπισθοφυλακών καλά κρατούν:

Ψευδείς ειδήσεις (με "πρωτοπόρο" το MEGA και τον Ντερμπεντέρη) σπέρνουν ανησυχία στον επιρρεπή στην συνομωσιολογία Έλληνα που σπαταλάει όλη την ενεργητικότητά του να βρει τρόπους να βγάλει τα λεφτά του έξω, ο Τσίπρας απειλεί («να ξέρετε ότι οι Εξεταστικές Επιτροπές του μέλλοντος σίγουρα θα έχουν πολλά να εξετάζουν και για τις πράξεις που συντελούνται αυτή την ώρα στον τόπο» είπε στη βουλή!), το ΚΚΕ δεν θα ησυχάσει αν δεν καταστρέψει την φετεινή τουριστική κίνηση, η ΝΔούλα προσπαθεί να φυλάξει τον κώλο της απαξιώνοντας τις εξεταστικές και οι διεθνείς κερδοσκόποι ψιλολουφάζουν μεν αλλά συνεχίζουν να μας δηλητηριάζουν με δήθεν εκτιμήσεις περί αναπόφευκτης χρεοκοπίας μας...

Ήταν λοιπόν, αν και επώδυνος, μονόδρομος τα μέτρα (που τα ΙΔΙΑ παίρνουν ΟΛΕΣ οι χώρες της ΕΕ) για να γλυτώσουμε τη στάση πληρωμών και να κοιτάξουμε τα του οίκου μας...

Και αλήθεια, πόσα χρόνια δεν συζητούσαμε ανεπίσημα ότι "δεν παράγουμε τίποτα, το δημόσιο κατατρώγει τις σάρκες της οικονομίας, σε λίγο δεν θα έχουμε να πληρώσουμε τις συντάξεις" κλπ.; Ε, ΓΑΜΩΤΟ, ήγγικεν η ώρα να τα δούμε όλα αυτά κατάμουτρα και επιτέλους να τα ΛΥΣΟΥΜΕ!

Δεκτή ΚΑΘΕ κριτική, επιθυμητός ο αντίλογος για τα επιμέρους μέτρα (π.χ. έπρεπε να ψαλιδιστούν τα επιδόματα και οι συντάξεις στα χαμηλά εισοδήματα;), να βγούμε στα κεραμίδια για τις καθυστερήσεις της Κατσέλη και την χαμηλή αποτελεσματικότητα της Ξενογιαννακοπούλου, αλλά αυτή η γενικευμένη ΜΙΖΕΡΙΑ/ΚΛΑΨΑ για τα τί χάνει η τσέπη μας, ε, αυτό μου σπάει τα νεύρα!

Όσοι χάνουμε (σχεδόν όλοι!) ας στίψουμε το μυαλό μας να κατεβάσουμε ιδέες για να βελτιώσουμε τη ζωή μας. Αυτό έκαναν οι πρόγονοί μας από αρχαιοτάτων χρόνων ως την εποχή των πατεράδων μας σε πολύ πιο δύσκολες περιστάσεις και τελικά μεγαλούργησαν!

Με ολοήμερη φραπεδιά και διαδηλώσεις για τον υποβιβασμό του Ηρακλή Θεσσαλονίκης (κοίτα πού διοχετεύουν την ενεργητικότητά τους νέοι άνθρωποι!) δεν γίνεται δουλειά...

ΆΝΤΕ λοιπόν, οι οιωνοί, ζόρικοι μεν, είναι καλοί... Αν γίνει και καμμιά "στραβή" και διαπρέψει και η Εθνική μας στο Μουντιάλ, ε, τότε...