Τρίτη, 4 Ιουνίου 2013

MAN OF THE WORLD

Ο εθνικός μας συνθέτης δήλωσε ότι "είναι προνόμιο να ζεις στην Ελλάδα" και πρότρεψε τη Ρεπούση να πάει να ζήσει στη Νιγηρία...
Πέραν του οξύμωρου της δήλωσης (εναλλακτική λύση φυγής η Νιγηρία!) ας δούμε τι προσφέρει η σημερινή Ελλάδα στον σημερινό κάτοικό της:

Μη μιλήσουμε για το κλίμα και το "καλύτερο οικόπεδο του πλανήτη" γιατί αυτά τα έφτιαξε ο Θεός, η φύση (πείτε το όπως θέλετε), το κλασσικό δηλαδή στερεότυπο που επικαλούμαστε όταν ρωτηθούμε σχετικά...

Τα περί ιστορίας ανήκουν στο παρελθόν, οι προπροπροπάπποι μας πράγματι δημιούργησαν παγκόσμια ιστορία που όμως δεν καταλαβαίνω σε τι επηρέασε το DNA του ελληναρά.
Αν μπορούμε να συγκεκριμενοποιήσουμε αυτή την επίδραση, εγώ τη βλέπω μόνο στις βυζαντινές συνωμοσιολογίες περί κακών φράγκων που μας επιβουλεύονται διαρκώς ή στο σπέρμα της διχόνοιας και του "ου με πείσεις..." των "αρχαίων ημών..." που έριξαν πρόστιμο στον Περικλή γιατί τον θεώρησαν υπαίτιο του λοιμού...
Αλλιώς: σε τι μας επηρέασε το "φιλοσοφείν" των γιγάντων της αρχαιότητας;;  Εγώ προσωπικά δεν βλέπω διάθεση φιλοσόφησης των συγχρόνων μας, ούτε την κυριαρχία της λογικής, μάλλον προς σοφιστεία μεριά ρέπουμε...

Προσωπικά αισθάνομαι, όταν θέλω να συζητήσω τα πολιτικά/κοινωνικά πράγματα με ανθρώπους ίδιας νοοτροπίας με μένα, όπως οι Ρωμιοί στην Πόλη: συζητάμε χαμηλόφωνα μπας και ο διπλανός ελληναράς επέμβει να μας "συνετίσει" ή μας καρφώσει με το βλοσυρό βλέμμα του επειδή η άποψή μας δεν συμβαδίζει με τα κλασσικά αντιμνημονιακά/ψεκαστικά/αντιευρωπαϊκά στερεότυπα που έχουν επικρατήσει τα τελευταία 3 χρόνια (μου έχει τύχει προσωπικά...).

Και επιτέλους, υπάρχουν ΠΟΛΛΕΣ ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες νοιώθεις ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ και μπορείς να ζήσεις με άλλη ποιότητα κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας...
Ξέρω, θα ακούσω πάλι τα περί κλίματος/"οικοπέδου"/ιστορίας... Ε, τότε η Ιταλία, ειδικά η νότια, δεν παίζεται... Ναι, και οι Ιταλοί μπάχαλο είναι όσον αφορά την πολιτική ζωή, αλλά αναζωογονείται το μάτι σου από την αξεπέραστη αισθητική...

Έχω φίλους από διάφορες ευρωπαϊκές χώρες που είναι απόλαυση να συζητάς μαζί τους, απόλαυση που έχω πλέον χάσει στην Ελλάδα (με ελάχιστες εξαιρέσεις καλών φίλων...). Τους προτιμώ, έχω βαρεθεί την ελληναράδικη νοοτροπία που, εδώ και καιρό, δίνει τον τόνο σ' αυτή τη χώρα. Όπως είπε και η Hannah Arendt στην ομώνυμη ταινία: "δεν αγαπώ λαούς, αγαπώ φίλους"...
Αρκετά ψηλό τίμημα πληρώνω για να απολαμβάνω τα φυσικά θέλγητρα αυτής της χώρας...